تبلیغات 
تبلیغات
شباهت به حضرت زکریا(ع)
1- زکریا(ع) فرشتگان او را ندا کردهاند در حالیکه بر نماز ایستاده بود. قائم(عج) نیز فرشتگان در هر شب او را ندا میدهند و جبرئیل هم وقتی با آن حضرت بیعت میکند عرض میکند: ای آقای من؛ سخنت پذیرفته و فرمانت جایز ست.
2- زکریا(ع) در مصیبت حضرت ابی عبدالله الحسین(ع) 3 روز گریه کرد. قائم(عج) نیز تمام عمر و در همه زمانها بر آن حضرت گریه میکند.
شباهت به خاتم الانبیاء(ص)
سخن جامع در این باب فرمایش رسول اکرم (ص) میباشد که فرمودند:
مهدی از فرزندان من است، اسم او اسم من و کنیهاش کنیه من. از نظر خلق و خوی شبیهترین مردم به من است.
مولف مکیال المکارم در اینباره میگوید:
از این سخن مبارک درهای بسیار گشوده میشود که شایسته است در آن تدبر نمایی تا ان شاء الله صبرت زیاد و سینهات فراغ گردد.
عنوان کتاب: انیس دلها
نویسنده: دکتر نادر فضلی
انتشارات: منیر
خلاصه کتاب:
نویسنده کتاب –آقای دکتر نادر فضلی- در سرآغاز کتاب خود را اینگونه معرفی می نماید: "ما از خودمان چه می توانیم بگوئیم. بهترین وصف حضرت صاحب الزمان، در دعاها آمده است. و در این نوشتار، که در چمد بخش کوتاه تدوین شده است، با بیان کوتاهی از یک نکته اعتقادی درباره حضرت مهدی علیه السلام، به مدد دعاها، پیرامون همان نکته، از آن حضرت سخن می گوئیم. آرزو می کنیم که بدین سان، و با اظهار محبت به آن آستان، پیوند روحی و معنوی خود را با آن عزیز، استوار سازیم."، در زیر گزینشی از کتاب را می خوانیم: "در گفتاری نغز و پر مایه، امام رضا علیه السلام در بیان صفات و ویژگی های امام سخنان شیرین و شنیدنی و شادی بخش و شعف انگیز دارد که قسمت هایی از آن را می آوریم: "امام؛ ... ستاره ای است که در شبهای تار و دیجور، در بیابانهای سرد و خاموش و در گرداب های هولناک و بلاخیز، درخششی چنان چشمگیر و امیدبخش دارد که راه را بر گم گشتگان می نمایاند. امام؛ آب گوارایی است که تشنگان وادی دین و دیانت را سیراب می سازد. ... امام؛ همچون ابری است، پر بارش؛ خورشیدی است جهان افروز؛ آسمانی است، سایه گستر؛ زمینی است، فراخ و پهناور؛ چشمه ای است جوشان و پر آب؛ ... امام؛ دوستی همدم و مهربان است (الانیس الرفیق). پدری دلسوز و دوستدار است. برادری همراه و همتاست و مادری است که سخت به کودک خردسالش مهر می ورزد. پناه بندگان بی پناهی است که در سختیها و رنجها و مصیبتهای مرگبار، راه به جائی ندارند. ..." حال که گوشه ای از صفات امام زمان خود را یافتیم به قلم نویسنده با امام خود می گوییم: "... زمین با همه بزرگیش، بر ما تنگ شده است. آسمان، با همه وسعت و کرامتش، بر ما بخیل گشته است. گلهای گلستان بشریت همه پژمرده اند. ای زمین پهناور، ما را در بر گیر، ای آسمان افراشته، بر ما لطفی فرما. ای روضه رضوان، شکوفه های امید برویان. دیدگانمان، از رنج انتظار بی فروغ گشته اند. پشتمان، از درد غربت و بی کسی، خمیده است. قلبمان، از دوری و هجران، شکسته است. بی پناهیم، بی یاوریم، بیچاره ایم، افسرده و دل غمینیم، ای دوست همدم، ای پدر دلسوز، ای برادر همراه، ای مهربانتر از مادر، ما را دریاب!"
فرازهای دیگری از این کتاب:
در صحرای سوزان و بی نشان، در دوران بیخودی و بیخبری، راه گمکردگان و تشنه کامانی هستیم که هر سرابی را آب میپندارند.
ای نشانهی آشکار!
ای چشمهی خوشگوار!
ای برکهی پر برکت!
هم سیرابمان فرما، هم راهمان بنما.
ای دوست همدم!
ای پدر دلسوز؛!
ای برادر همراه!
ای مهربانتر از مادر!
ما را دریاب.
یا بقیه الله!
در دشت سرد و زمستانی آخرالزمان، در تاریکخانهی دنیای پست و پرآسیب، بیپناه و وامانده و سرما زده، نابودی روح وجانمان را گاهشماری میکنیم.
ای آتش شعله ور!
ای آفتاب گرمابخش!
ای جان جهان!
جان و روح مردهی ما را با گرمای جاودانهی وجودت حیاتی دوباره بخش.
دریافت این کتاب از سایت کتابخوانی(www.ketabkhani.com)
(حق نشر الکترونیک این کتاب با مجوز ناشر بوده و برای سایت کتابخوانی محفوظ است)
این چه نیرویی است که نمیگذارد رشتهی امید آدمی قطع گردد و مأیوس و نا امید از همه جا و هر نیرویی خود را تسلیم به حوادث روزگار نماید؟
این چه جاذبه و پیامی است که با کشش خویش با بودن همهی ناراحتیها و مشکلات، محرومین و مستضعفین جهان را بسوی خود میخواند و آنها را به آیندهای نیکو، خوشبین و امیدوار میسازد؟
جز نویدی الهی که پیامآوری آسمانی و پاک آن را به بشر بشارت داده باشد؛کدام وعده و بشارتی چنین نفوذ و قدرتی خواهد داشت؟
بلی، کدام وعدهای معتبرتر از گفتار و قول پیامبر صلی الله علیه و آله که او پیامآور راستگوی خداست و کدام برپا دارندهای با کفایت تر از حجت خدا بر مردم که او:
فرزند پیامبر خداست
پورعلی مرتضی است
پسر فاطمه زهراست
آری او حجت ابن الحسن العسکری(عج)؛ یگانه ولیّ زمان ماست و...
آنگاه که آدمی را تازیانههای ستم و ظلم به درد آورد و جور و طغیان زمانه خسته و ناتوان سازد و فساد و انحراف حاکم بر جامعه، آبرو و حیثیت او را برد، با قلبی پراشتیاق و چشمانی درانتظار، منجی عالم بشریت و امام عصرش را میخواند و با استغاثه و سردادن آه و نالههای سوزان ظهور هرچه زودتر امامش را درخواست خواهد کرد.
برگرفته از کتاب "امام مهدی (عج) امید ملتها" نوشتهی حسن موسی الصفار
چه کسی بالاترین آرزویش این است که ظهور امام خود را درک کند و ایشان را یاری نماید؟
آیا هرمؤمنی به این درجه از معرفت و ارادت نائل میشود؟
اگر کسی به این رتبه برسد، آیا جز لطف و عنایت خاص خداوند نسبت به او بوده است؟
آیا همین حالت روحی خود بالاترین فرج نیست؟
امام زمان علیه السلام همچون حضرت ایوب در سختی و مصیبت، دوران غیبت خویش را سپری میکند و هر روز ایشان با رنجها و دردهایی همراه است که تحمل آنها برای حضرتش بسیار سخت و سنگین میباشد. ولی ایشان همچون ایوب- بلکه برتر از او- برهمهی این مصائب صبر میکنند. حال اگر یک فرد شیعه، ایمانش به درجهای برسد که فرج امامش را بیش از هر چیز برای رهایی خود ایشان از مصائب و رنجهای خود بخواهد، این انتظار بالاترین درجه انتظار فرج خواهد بود.
انتظار فرج محبوبترین عمل نزد خداوند میباشد. چون نشان دهندهی بالاترین مرتبهی توحید در انسان است و ارزش هرعملی در اسلام با معیار توحید سنجیده میشود.
امام علی علیه السلام در این خصوص فرمودهاند:
منتظر فرج باشید. و از رحمت و دستگیری خداوند ناامید نباشید. همانا دوست داشتنیترین کارها در پیشگاه خدای عز و جل انتظار فرج است تا وقتی که مؤمن این حالتِ خود را حفظ کند.
برگرفته از کتاب "سلوک منتظران" نوشتهی سید محمد بنیهاشمی
