صلی الله علیک یا صاحب العصر و الزمان
سوال: اگر به ما میگفتند امام زمانی در کار نیست؛ چگونه زندگی میکردیم که الان زندگی نمیکنیم؟!
همین جا؛ جلوتر نرو! چند لحظه فکر کن! فکر نه، به زبان بیا و حتماً جوابی بده.
میدونی! از گفتن و نوشتن خسته شدهام! این قدر حرف گفتهاند و شنیدهایم که به متنی میرسیم جای فکر کردن، میگوییم: «این هم که تکراریه!» یعنی اگه روزی خدایی نکرده حوصله کنیم و متنی هم بخوانیم، به دید انتقاد و شناسایی متون تکراری به مطالب نگاه میکنیم.
راستی چرا هیچ وقت سینههایمان را در مقابل تندی کلامها صاف نمیکنیم تا ترکشهایش به ما هم بخورد، شاید دردمان بیاید و شاید یکی وقتی، یک فکری به حال خودمان بکنیم؟
بیاییم این بار چهل روز به نیمه شعبان مانده کمی در کارهای خودمان فکر کنیم. یک سری از اعمال زشتمان را کنار بگذاریم و در عوض یک سری کارهای خوب را انجام بدهیم تا روز نیمه شعبان، رویمان بشود تولد اماممان را به ایشان تبریک بگوییم.
بیاییم چهل روز، هر روز، صبحمان را با سلام به ایشان شروع کنیم.
بیاییم چهل روز، صدقههایمان را دور سر ایشان بگردانیم.
بیاییم چهل روز، نگاهامان را به شرم نگاه ایشان کنترل کنیم.
بیاییم چهل روز، پیش از گزفتن لقمه از او، حرمت دستهای مهربانش را بداریم.
بیاییم چهل روز، او را برای خودش بخواهیم نه برای خودمان.
بیاییم چهل روز، صبح تا شب، حداقل چند بار به یاد خودمان بیندازیم که امام زمانمان نیست، به یادمان بیندازیم که 1175 سال است که پیش ما نیست؛ تا شاید دلهایمان بگیرد.
خلاصه بیاییم چهل روز، مهدوی زندگی کردن را تمرین کنیم.
افسوس که عمری پی اغیار دویدیم از دوست بماندیم و به مقصد نرسیدیم
طرح «از چهل روز مانده به نیمه شعبان مهدویتر شویم!»