تبلیغات 
تبلیغات
واقعا عید چیست و عید بودن به چه معناست ؟ لازم است كه ابتدا معناى عید را چنانكه بزرگان در کتب خویش (1) بیان نمودهاند، بدانیم. عید روز توجه خاص خدا بر بندگان خود و فراخواندن آنها در پیشگاه پروردگار و روز پوشانیدن جامه محبت او بر دلهاست. روز عید، روز عمل و خوشحالى از قبول آن و روز اجابت درخواست بندگان از جانب پروردگار است. این روز، روز بخشیدن جوائز و نوشتن امان نامه براى بندگان میباشد و زمان تهیه آنچیزی است كه در منزلى كه انسان در پیش دارد، به كار او مىآید.
روز عید، روزى است كه خداوند درهاى احسان خود را به روى همه مىگشاید و كرم و بخشش خویش را آشکار میکند. حال که خداوند كریم و بخشنده سفره عطا و بخشش گسترده، چه خوبست كه هم نیكوكاران و هم گنهکاران با اعتراف (به نیاز و تقصیر خویش) و حیاء و شرمسارى و امید بر سر این سفره جمع شوند که یقینا در این صورت آنان از لطف و احسان خدا بىبهره نخواهند ماند .(2)
حال که به در خانه خدای خود آمدهایم، با او چه بگوییم و او را چگونه بخوانیم ؟
چه چیزی بهتر از هم نوائی با مولای مهربانمان، در آنجا که از سوز دل خدایش را میخواند و با او نجوا میکند.
حال از آستان خدایمان چه بخواهیم؟ چه زیباست که اینگونه دست نیاز به درگاهش دراز کنیم که :
" خداوندا، ما در روز عید فطر به سویت توبه مىكنیم؛ (روزی) كه آن را براى اهل ایمان، روز عید و شادى قرار دادى و براى اهل دین خود، روز اجتماع و همیارى تعیین کردی. توبه (میکنیم) از گناهانى كه مرتكب شدهایم و از كارهاى ناپسندى كه انجام دادهایم (و) یا نیّتهاى بدى كه در دل داشتهایم؛ توبهاى خالص از هر گونه شك و دودلی. "
امام علی (ع) فرموند: این عید، برای کسی است که خدا روزهاش را پذیرفته و نمازش را پاداش داده است.(3)
پس خداوندا این توبه را از ما بپذیر و از ما راضى شو و ما را بر این توبه ثابت و پایدار بدار
پاورقیها:
1- این معنا را سید بن طاووس در کتاب " اقبال" ذکر میکند .
2- برگرفته از کتاب " اسرار الصلوة"، تألیف: مرحوم آیت الله میرزا جواد ملکی تبریزی(ره)
3- نهج البلاغه کلمات قصار - 42
برگرفته از سایت رشد
امام حسن (علیه السلام):
صَاحِبِ النَّاسَ مِثْلَ مَا تُحِبُّ أنْ یُصَاحِبُوكَ بِهِ.
با مردم چنان رفتار کن که دوست داری با تو آنگونه رفتار کنند.
میشنوی؟ صدای گسترش حریر بال ملایک میآید و زمین، آذینبندی آسمان را غبطه میخورد. نسیم را نظاره کن! چگونه دست مهربان خودش را بر سرشاخههای درختان مدینه میکشد و در گوش سپیده دم، نجوا سر میدهد... شگفتا مگر چه افتاده است که این چنین دلشادیها اوج میپذیرد و کبوتر قلبها تا فضای روشن فجر و فلق پر میکشد؟
آنک آن شب زیبا فرارسیده است: نیمهی ماه خدا. و ماه خدا اکنون به جلوهگری میآید!
نوگل باغ مصطفوی، حضرت حسن بن علی علیه السلام چونان غنچهای در باغستان توحید به بار نشست و در دامان پاک پدر و مراقبتهای باغبانه مادر بالنده شد...
و سلام ما بر تو ای امام بیدار دل بیدارگر، ای پیشوای مؤمنان، عزیز دل مجاهدان، ای نستوه و بیباک، ای گل سرخ پاک، ای مرد کریم، ای بزرگ پرچمدار آزادی و آزادگی و ای مددیار قیام و انقلاب بزرگی که تا پایان تاریخ، در تداوم است و محرومان و مستضعفان را به تلاش و حرکت و قیام علیه مستکبران جهان وا میدارد.
سلام بر تو... سلامی بیشماره... انبوه... تا بیکرانهها!
برگرفته از کتاب "جرعهای از جام ولا" نوشتهی جواد نعیمی
