
این چه نیرویی است که نمیگذارد رشتهی امید آدمی قطع گردد و مأیوس و نا امید از همه جا و هر نیرویی خود را تسلیم به حوادث روزگار نماید؟
این چه جاذبه و پیامی است که با کشش خویش با بودن همهی ناراحتیها و مشکلات، محرومین و مستضعفین جهان را بسوی خود میخواند و آنها را به آیندهای نیکو، خوشبین و امیدوار میسازد؟
جز نویدی الهی که پیامآوری آسمانی و پاک آن را به بشر بشارت داده باشد؛کدام وعده و بشارتی چنین نفوذ و قدرتی خواهد داشت؟
بلی، کدام وعدهای معتبرتر از گفتار و قول پیامبر صلی الله علیه و آله که او پیامآور راستگوی خداست و کدام برپا دارندهای با کفایت تر از حجت خدا بر مردم که او:
فرزند پیامبر خداست
پورعلی مرتضی است
پسر فاطمه زهراست
آری او حجت ابن الحسن العسکری(عج)؛ یگانه ولیّ زمان ماست و...
آنگاه که آدمی را تازیانههای ستم و ظلم به درد آورد و جور و طغیان زمانه خسته و ناتوان سازد و فساد و انحراف حاکم بر جامعه، آبرو و حیثیت او را برد، با قلبی پراشتیاق و چشمانی درانتظار، منجی عالم بشریت و امام عصرش را میخواند و با استغاثه و سردادن آه و نالههای سوزان ظهور هرچه زودتر امامش را درخواست خواهد کرد.
برگرفته از کتاب "امام مهدی (عج) امید ملتها" نوشتهی حسن موسی الصفار