پدر او: خویلد بن عبد الغری بن قُصَی بن كلاب است.
مادر او: فاطمه دختر زائده بن أصَم است.
تولد: سال 68 پیش از هجرت
فرزندان: قاسم، عبدا...، زینب، ام كلثوم، فاطمه و رقیه میباشند.
لقب: طاهره
کنیه: ام هند
وفات: در ماه رمضان سال دهم بعثت و پس از سه روز بعد از وفات ابوطالب است.
پیغمبر(ص) او را در حجون دفن كرد و خود او را در قبر گذاشت و سال وفات او عام الاحزان (سال اندوهها) نامیده شده است و خدیجه به هنگام وفات 65 سال داشت.
ابن عباس گفته است: رسول خدا (ص) بر روی زمین چهار خط كشید و گفت آیا میدانید این چیست؟
گفتند: خدا و رسولش داناترند.
پس رسول خدا (ص) گفت: بهترین زنان اهل بهشت چهار تن هستند: خدیجه دختر خویلد، فاطمه دختر محمد (ص)، مریم دختر عمران و آسیه دختر مزاحم زن فرعون
آخرین سخن خدیجه، به هنگامی كه بر بستر مرگ خفته بود، از درد و رنجهائی كه در راه پیامبر(ص) دیده بود كم ارجتر نبود. لحظهای كه شبح مرگ بر چهره او سایه افكنده بود به پیامبر چنین میگوید:
« ای رسول خدا ...... من در حق تو كوتاهی كردم و آنچه شایسته تو بود، انجام ندادم. از من در گذر و اگر اكنون، دل در طلب چیزی داشته باشم, خشنودی توست.»
كلمات بر لبان پاكش میلغزد و آخرین نفسهایش را با خشوع و ایمان بر میآورد ......
امام صادق علیه السلام فرمود:
وقتی خدیجه علیهاسلام وفات کرد، فاطمه علیهاسلام به رسول خدا پناه برد. به دور پیامبر میچرخید و میگفت:«پدر جان، مادر من کجاست؟»
جبرئیل علیه السلام نازل شد و عرضه داشت:
ای رسول خدا، پروردگارت امر فرمود به فاطمه سلام برسان و بگو مادرش در خانهای است از یاقوت و زبرجد که اطاقهایش از طلا و ستونهایش از یاقوت قرمز ساخته شده و با آسیه و مریم همنشین است .
مطالب بیشتر در سایت حضرت خدیجه