
امام موسی بن جعفر علیه السلام شمشیر بران و کشیدهای علیه ظلم و تباهی و فساد و شرک بود که با تحمل شکنجههای فراوان و به جان خریدن زندانها و زنجیرها و دردها، با زهر جفا مسموم شد تا آرمان عدالتخواهی و شورگستری همچنان زنده و پایدار بماند، ریشههای انحراف و تباهی و زشتی از خاک بیرون آورده شود و خورشید دین محمدی، هماره نورانی و زندگی ساز، باقی بماند. آن بزرگمرد سرچشمههای زلال دانش و معنویت را به بشر معرفی کرد و با همهی کژیها و ناراستیها ستیز کرد. چونان پروانه بر محور شمع حقیقت چرخید و همسان گلهای محمدی رایحهی زهد و تقوا و بخشندگی و تواضعاش جامعه را خوشبو ساخت. او سرآمد ساده زیستان بود، کمکرسان و مددکار بینوایان و پشتیبان همهی اهالی ایمان... و سلام بر روح بلند او، که رایحهی دین مبین را میپراکند و مشعل آزادی خواهی و عدالت طلبی را پیوسته روشن نگاه میدارد... برگرفته از کتاب "جرعهای از جام ولا" نوشتهی جواد نعیمی
به مناسب شهادت امام موسی کاظم علیه السلام