
معرفت امام عصر علیه السلام ثواب یاری کردن ایشان در زمان ظهور را دارد.
یکی از آثار و نشانههای معرفت امام عصر علیه السلام و محبت نسبت به او، یاد کردن از ایشان به مناسبتهای مختلف و حتی بصورت دائمی و همیشگی است. انسان وقتی که کسی را دوست میدارد، به اندازهی محبتش نسبت به او، از یاد او غافل نمیشود؛ چون پیوند قلبیاش با محبوب به اندازهای قوی است که نمیتواند او را فراموش کند.
از این رو اهل ایمان و معرفت امام عصر علیه السلام درزمان غیبت ایشان که از دیدن ظاهری آن حضرت محروماند، هرگز قلباً او را از یاد نمیبرند...
معرفتی که میتواند انسان را در زمان غیبت امام عصر علیه السلام از انحراف و بیدینی نجات بخشد، نخستین ویژگیاش، صحت و درستی آن است. اگر معرفت کسی نسبت به امام صحیح نباشد، امیدی وجود ندارد که او در پذیرش ولایت و امامت ائمه علیهما السلام ثابت قدم بماند. معرفت از نظر پیشوایان ما چیزی جز فهم احادیث نیست و این خود میزانی برای تشخیص معرفت صحیح است.
اگر کسی معرفت امام عصر علیه السلام را در زمان ظهور دارا بود و آمادگی برای یاری کردن ایشان را داشت ولی به علت شرایط غیبت، از درک محضر امام عصر علیه السلام محروم بود چیزی از مؤمنان زمان ظهور، کم ندارد و تحقق یا عدم تحقق حکومت ظاهری ائمّه علیهم السلام موجب زیانی برای او نخواهد بود...
برگرفته از کتاب شمیم آشنایی نوشتهی سید محمد هادی صدر الحفاظی