به تابناکی آفتاب

کدام مولود، چون علی علیه السلام در کعبه چشم به جهان گشوده است؟

کدام میلاد، چون سیزده رجب، گوهری در صدف هستی به جهان داده است؟

کدام مادر، چون علی علیه السلام زاده است؟

ای آسمانی‌ترین عاشق حق! ای که نامت از نام خداست مشتق! ای پسر خانه‌ی خدا! از ردای تو ایمان می‌چکد. در نگاه تو آفتاب می‌خندد. صلابت مصطفی صلی الله علیه و آله در توست. عشق با تو حمایت شد. مکه از تو شرف گرفت و مدینه به تو افتخار کرد. هر که از تو هجرت کند، مهجور است. هر که با تو باشد محفوظ و آن‌که بی تو است مغبون! و هر که تو را بیازارد ملعون!

ای منادی گل‌ها! ای یاور پروانه‌ها! ای بلندای ستیغ امامت! ای سپید قامت! ای در پیراهن تو برپایی نوعی از قیامت! تو آواز خوش حقیقت هستی.

ای علی علیه السلام! تو را چه بنامم که برتر از هر کلمه‌ای. توجمله‌ای، نه! بندبند انسانیتی! غلط گفتم، تو کتاب قطور روشنی از هر چه خلوص است! تو خود ساخته‌ی خداگونه‌ای؛ مردی آسمانی در زمین!

یاد تو، نام تو، راه تو، سبزترین گلِ همیشه بهارِ این باغستان است.

برگرفته از کتاب‌های "جرعه‌ای از جام ولا" نوشته‌ی جواد نعیمی و" قطعات" نوشته‌ی جواد محدثی