توتیاى محبت

همه‌ی دل‏ها، شیفته‌ی شورانگیزىِ یاد توست. بشر، شقایق‏هاى شادى‏اش را در شبستان شیدایى تو مى‏كاود و شایسته‏ترین بندگان خدا، شب‏ها و روزها، شرط تداوم حیات خویش را در آویختن به شاخه طوباى محبت تو مى‏دانند.

هر دلى كه سپید باشد، با یاد تو سبز مى‏شود و هر نگاهى كه سیاه نباشد، شكوفه‏هاى سپید ایمان به نور و روشنى را در جهان، بالنده مى‏سازد.

اى برترین افق براى پرواز پرندگان آرزو! اى تجلى آبى‏ترین آسمان امید! اى منتهاى خواسته‏هاى برتر!

اى نهایت عشق بشر! اى آرمان همه‌ی آینده نگران! اى زیباترین آیینه‌ی بهاران! اى شكوهِ بارانِ شادمانى ما! اى ماه متبلور در دل‏ها! اى عظمت رهبرىِ والا! اى قرص خورشید معنا! دنیا نیازمند نگاه و ظهور توست و قلب همه‌ی انسان‏ها، براى زیارت روى نیكوى تو مى‏تپد.

اى قلب عالم امكان! بیا و گَردِ گام‏هایت را بر زمین بتكان. باشد كه سرسبزى و مهر و نور و فروغ، سرتاسر این كره خاكى را فراگیرد و زندگى طراوتى دیگر یابد.

خاك رهگذار تو، توتیاى شفابخش دیده‏ها و دل‏هاى همگان است.

برگرفته از وبلاگ پردیس مهتاب