تبلیغات 
تبلیغات
پیامبر خدا (صلّی الله علیه وآله):
شَهرُ رَمَضانَ سَیِّدُ الشُّهُورِ، وَلَیْلَةُ القَدْرِ سَیِّدَةُ اللَّیالِی.
ماه رمضان، سرور ماهها و شب قدر، سرور شبها است.
شب قدر، گستردهترین سفره رحمت و پر نعمتترین مائدهی لطف خداست.
شب قدر، شب گشودن سفره دل و ریختن اشک نیاز و فصل گریستن چون ابر در آستان آفریدگار غفار است.
در شب قدر، روبهروی آیینه محاسبه مینشینیم و چهرهی جان را بیغبار میبینیم و با باران اشک، دل را در سحر رحمت و مغفرت شستشو میدهیم.
شب قدر فرصتی است تا چهره دل را با آب توبه بشوییم و پاکتر گردیم و به فطرت بیعیب خویش برگردیم.
رمضان، موعود عروج است و شب قدر، میعاد بیداران و معراج شب زندهداران.
شب قدر، شب احیاء خویش با دم مسیحایی دعاست.
شب قدر، برای آن است که قدر خویش را بشناسی، تقدیر خویش را رقمزنی، قدرت اراده و انتخاب را بیازمایی و خویشتن جدید را با قلم توبه و جوهر اشک ترسیم کنی.
حیف است اگر در شب قدر، قدر خود را نشناسیم!
و بیاییم در خلوت بیداران شب زندهدار، دستی به دعا و چشمی به امید، به سوی خدای غفار برداریم و در شبهای قدر و در نای نیاز، نجوای عارفانه سردهیم و در لحظات ناب دعا و نیایش، در صدر خواستههایمان از درگاه الهی، ظهور آن حاضری را بخواهیم که هر دم انبیاء و اولیاء الهی و همه موجودات این عالم خواستار تعجیل در ظهورش هستند:
«اللهم عجل لولیک الفرج»
دعای جوشن کبیر (PDF) به سه زبان
مکه، صدای همهمهی کاروان را که به شهر نزدیک میشد، میشنید. مردم به پیشباز آمده بودند. صدای زنگ شتران با سرود و سروش پیشبازان در هم آمیخته بود و هیاهویی به پا کرده بود. کاروان به شهر رسید و آرام گرفت.
در همین حال که او در خانه خود چشم به راه کاروان دوخته، در درون خود غمی مبهم را احساس میکرد، خدمتکارش – میسره - را دید که با شور و شوق فراوان وارد شد، در کنارش نشست و گوش او را از موفقیتهای کاروان و سرگذشتهای شگفتآمیز امین مکه در طول راه پر کرد. خدمتکار او به گزارش کار کاروان و سود بازرگانی آن میپرداخت و او با شیفتگی تمام به شخصیت بزرگ وی و رفتار پسندیدهاش که در پیر و جوان خوشگذران مکه مانندش را ندیده بود میاندیشید. این خود عاملی بود که خدیجه علیها السلام را واداشت تا پیشنهاد ازدواج با او را به عموی وی یعنی ابوطالب بدهد...
در این بانو، افزون بر شرافت خانوادگی، خوشنامی و اخلاق و صفات پسندیده نیز فراهم بود. در بزرگی منزلت، به پایهای بود که پیش از ازدواج با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، به طاهره و شهبانوی قریش نام گرفته بود و با همه اینها از ثروتمندترین و شکوهمندترین زنانی بود که عامل وراثت و تربیت، نهادش را به دینداری سرشته بود. البته خواست خدای سبحان بود که مقدمات این پیوند فرخنده را فراهم کرد؛ پیوندی که مکه هرگز به خود ندیده بود.
آری؛ این گونه بود که خدیجه علیها السلام پس از فداکاریها و شکیباییهای بیدریغش و به سبب تحمل سختیها و دشواریهای روزگار، زبانزد مردم شد. اما پس از گذشت سالیانی طولانی از زندگی سرشار از محبت و فداکاری، سرانجام سال حزن و اندوه فرا رسید. متاسفانه سرنوشت چنین بود که در سال دهم بعثت، پس از آن که ابوطالب، نیرومندترین و استوار ترین یار و پشتیبان اسلام، با مرگ خود رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را تنها گذاشت، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم خدیجه علیها السلام همسر فداکار خویش را هم از دست داد. آن حضرت، از یک طرف مکه را میدید که از وجود عموی فداکار و پاسدارش تهی است؛ و از سوی دیگر خانهی خویش را مینگریست که از همسر مهربان و با وفایش خالی مانده است.
آری؛ خدیجه علیها السلام از این جهان رخت بربست؛ اما برای همیشه در چشم همسرش به عنوان یک بانوی نمونه باقی ماند و جای خالی او هیچ گاه برای پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم پر نشد. حتی در ماجرای فتح مکه و هنگامی که بیش از ده سال پر حادثه از درگذشت خدیجه علیها السلام گذشته بود، رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را میبینیم که چون وارد مکه میشود، جایی را نزدیک قبر خدیجه علیها السلام بر میگزیند و برای او در آنجا پرده سرایی میزنند تا از کنار قبر خدیجه علیها السلام، فتح مکه را رهبری کند.
آیا بانوی دیگری غیر از خدیجه علیها السلام را میشناسید که با عشقی آتشین و مهر و ایمانی استوار، بی آنکه اندک تردیدی به دل راه دهد یا ذرهای از باورش به نسبت به بزرگداشت همیشگی خدا و پیغمبر بکاهد، دعوت دین را از غار حرا پذیرا شود؟ و آیا در اندازه و توان بانویی دیگر جز خدیجه علیها السلام هست که از این همه ثروت و نعمت و آسایش، با خشنودی خاطر بگذرد و در هنگامههای محنتزا در کنار همسر بایستد و شریک دشوارترین رنجها و آزارهای وی باشد؟
آری؛ تنها خدیجه علیها السلام بود که خداوند او را مایهی امید و آرامش و سلامت رسولش قرار داد. پس از خدیجه علیها السلام، صدها زن به حریم اسلام راه یافتند، اما او همچنان برتر از دیگر زنان صدر اسلام باقی ماند و خداوند وی را به خاطر تاثیر شگرفی که در بنیانگذاری اسلام داشت، برگزید تا نمونهی کاملی از وفا و محبت و گذشت در راه خدا و پیامبرش باشد. او داراییاش را به پای رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ریخت و در مقابل، از او هدایتی دریافت کرد که از همهی گنجینههای زمینی برتر بود. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نیز مهر و ارجی به خدیجه علیها السلام بخشید که این بانو را به اوج افتخار و کمال رسانید و منزلتی به او بخشید که دیگر هیچ زنی بدان پایه نخواهد رسید. او همواره در تاریخ اسلام همچون خورشیدی خواهد درخشید و تمامی مومنان و مسلمانان به وجود چنین مادری که ام المومنین است، افتخار خواهند کرد.
«برگرفته از کتاب زندگینامه خدیجه کبری و فاطمه زهرا علیهما السلام، تألیف هاشم معروف الحسنی»
آفتاب مهر، فرارسیدن 10 رمضان، سالروز وفات
مادر اهل ایمان و نخستین بانوی مسلمان
حضرت خدیجه کبری علیها السلام
را به تمامی مسلمانان تسلیت عرض مینماید.
مرحوم سید بن الطاوس(ره) در کتاب شریف «اقبال الاعمال» از محمد بن نصر چنین روایت میکند:
از برادرزاده نایب امام عصر(عج) خواستم دعایی را که عمویش محمد بن عثمان در ماه مبارک رمضان میخوانده است به من آموزش دهد. مجلد سرخ رنگی نزد من آورد که از آن ادعیه فراوانی را نسخهبرداری نمودم و از آن جمله بود دعایی به نام دعای افتتاح که آن جناب (به تعلیم امام زمان (عج)) در تمامی شبهای ماه رمضان قرائت مینمودند.
همچنین علامه محمد باقر مجلسی در «زاد المعاد» مینویسد: «امام زمان(عج) آن را برای شیعیان نگاشته است که هر شب ماه رمضان بخوانند، فرشتگان میشنوند و برای خواننده آن استغفار میکنند».
وجه تسمیه این دعا
نام دعا، دعای افتتاح میباشد. زیرا این دعا با حمد و ثنای الهی اینگونه آغاز میگردد: اللهم انی افتتح الثناء بحمدک...
سرفصلها و مضامین این دعا عبارتند از:
ـ درس توحید و اعتقادات.
ـ یادآوری نعمتها و بزرگی خداوند و پذیرش روح عبودیت.
ـ امام شناسی و انس با ائمهی اطهار.
ـ تبیین بینش سیاسی شیعه.
ـ نقش امام زمان در جامعه.
ـ جایگاه انتظار و آینده شناسی.
لطفاً جهت مطالعه ادامه مقاله اینجا را کلیک فرمایید.
دعاهای ماه مبارک رمضان:
دعایی در مورد امام زمان(عج) در ماه رمضان(فارسی) + دعای فرج
آفتاب مهر، فرا رسیدن ماه مبارک رمضان
ماه ضیافت الهی و هنگامه جلا بخشیدن آئینه جان و رویش جان انسان،
ماه تقرب هرچه بیشتر به خدا و ماه رحمت و آمرزش و بهار تلاوت و تدبر در قرآن
را تبریک و تهنیت عرض مینماید.
امیرالمومنین، امام علی علیه السلام میفرمایند: روزی حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم برای ما خطبهای بدین شرح ایراد فرمودند:
ای مردم، ماه خدا به شما روی آوردهاست همراه با برکت و رحمت و مغفرت. ماهی که نزد خدا بهترین ماه است و روزهایش برترین روزها و شبهایش گرانبهاترین شبها و لحظاتش ارزشمندترین لحظات. رمضان ماهی است که در آن به میهمانی خدا فراخوانده شدهاید و در آن از اهل کرامت خدا گردیدهاید. در این ماه، نفسهایتان ثواب تسبیح (سبحان الله) گفتن دارد و خوابتان ثواب عبادت؛ اعمالتان در آن مقبول و دعایتان درآن مستجاب است. پس با نیتهای راستین و قلبهای پاک خدا را بخوانید تا شما را بر روزه و تلاوت قرآن یاری فرماید که بدبخت کسی است که در این ماه عظیم از آمرزش خدا محروم ماند. با گرسنگی و تشنگی خود در این ماه، گرسنگی و تشنگی روز قیامت را به خاطر آورید. به فقیران و مستمندان، صدقه دهید. سالمندان را احترام کنید و به کودکان محبت نمایید. زبانهایتان را (از آنچه نباید گفت) باز دارید. چشمان خویش را از نگریستن به مناظر حرام نگاه دارید و گوشهایتان را از شنیدن آنچه شنیدنش جایز نیست، مانع شوید. با یتیمان مهربان باشید تا با کودکان یتیم شما مهربان باشند. از گناهان خویش به سوی خدا توبه کنید و در اوقات نماز دستهایتان را به دعا به درگاه احدیت بلند نمایید؛ چراکه آن لحظات برترین اوقات هستند. (در آن لحظات) خداوند به نظر رحمت به بندگانش مینگرد؛ ایشان را اجابت میکند هر گاه با او مناجات کنند و لبیکشان میگوید هر گاه او را ندا کنند و حاجتشان را بر میآورد هر گاه به درگاهش دعا کنند.
ای مردم، بدانید که جانهای شما در گرو اعمال شماست؛ پس آن را با استغفار آزاد کنید و پشتهایتان از بار گناه سنگین است؛ پس با طول سجده از سنگینی آن بکاهید و بدانید که خدای متعال به عزت خویش قسم یاد نموده که نمازگزاران و سجده کنندگان (در این ماه) را عذاب نکند و آنان را در روز قیامت به آتش دوزخ نترساند.
امیرالمومنین علیه السلام فرمودند: من برخاسته، پرسیدم یا رسول الله، برترین اعمال در این ماه چیست؟ ایشان فرمودند:
یا ابالحسن، برترین اعمال در این ماه پرهیز از محرمات است.
برگرفته از کتاب عیون اخبار الرضا، باب 28، حدیث 53، تالیف شیخ صدوق
